มือ เท้า ปาก 2022 กับเด็ก 1 ขวบ 6 เดือน

สงสารลูกเป็นที่สุดอ่ะ ไม่อยากให้โรคนี้เกิดขึ้นกับใครเลยจริงๆ

อาการแรกเริ่ม มือเท้าปาก ของอีสเตอร์

ก่อนที่จะกลับเชียงใหม่ในคืนนั้นหลังจากอาบน้ำกำลังจะเช็ดตัว อีสเตอร์บอกว่าเจ็บ .. แล้วเอามือไปเกาๆแถวต้นขา เราก็นึกว่าผื่นคันธรรมดา เพราะว่ามีการเปลี่ยนที่นอนเกิดขึ้นอาจจะฝุ่นหรือแมลงแปลกๆก็เป็นได้ไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่พอรุ่งเช้าหลังจากที่อาบน้ำ มีตุ่มเล็กๆขึ้นที่ขาเป็นแนวยาวแต่ไม่ได้ถี่เอามือลูบๆไปคือแข็งแบบสากมือเลยล่ะ ถามพี่หญิง สันนิษฐานว่าอาจจะเป็นแตนทะเลก็เป็นได้ เพราะอาการมันใกล้เคียงซะเหลือเกิน เดี๋ยวหาซื้อยาแก้แพ้และคาลามายเพื่อมาทาก่อนขึ้นเครื่องดีกว่าจะได้ไม่งอแง

ดีที่ตอนขึ้นเครื่องไม่มีปัญหาอะไร ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่น ไม่มีอาการงอแงเกี่ยวกับผื่นคันใดๆทั้งสิ้น แต่เรากับอีฟก็ยังคงเป็นห่วงอยู่ เพราะลูบไปแล้วก็สากมือเหลือเกินมันเป็นตุ่มใสๆ จะเป็นอะไรมั้ยเนี่ย

วันที่ออกอาการ

หลังจากนั้นอีกวันนึง อีสเตอร์มีไข้ อีฟได้เอาปรอทวัดไข้มาวัดได้ถึง 39 องศา สำหรับเด็กนั้นเป็นตัวเลขที่น่าตกใจอยู่เหมือนกันมีการหายใจแรงๆ ตัวร้อน ตอนแรกไม่ได้คิดถึง มือเท้าปาก สักนิดเดียว แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เรายังปักใจเชื่อว่าเป็นแตนทะเลอยู่ กินยาลดไข้ไปตอนเที่ยง แต่บ่าย 2 ก็ยังไม่ลดลงอีฟได้ตัดสินใจให้ซิ่งไปหาหมอเถอะ อะเราก็พามาที่ โรงพยาบาลกรุงเทพ-เชียงใหม่

ถึงโรงพยาบาล

อีสเตอร์ตัวร้อนจี๋ มีการงอแงเกิดขึ้นพูดว่า นม นม นม อยู่ตลอดเวลา ร้องไห้เมื่อมีคนเข้าใกล้ ไม่เอาใครทั้งสิ้นนอกจากพ่อและแม่

ถึงมือหมอ

หมอก็ได้ตรวจลักษณะผื่น ตรวจคอ ตรวจปอดจากการฟังเสียง ได้ข้อสรุปว่าเป็นผื่นที่เกิดขึ้นจากไวรัส แนะนำให้แอดมิทดีกว่า เพราะคืนนี้ยังไงก็ต้องมีไข้สูงแน่ๆ อะโอเคอีฟได้มีการเตรียมชุดและของใช้เจ้าตัวเล็กไว้เรียบร้อยแล้ว ไม่มีปัญหาอะไร ทาง รพ. ขอเวลา 45 นาทีเคลียร์ห้องแล้วก็สามารถเข้าไปพักได้เลย

เจาะเต่า

ระหว่างนั้น อต. (อีสเตอร์) ต้องไปเจาะเต่า หรือเป็นการต่อวาล์วเพื่อฉีดยาที่ข้อมือ แต่ที่นี่เค้าเรียกงั้นผมก็งงเหมือนกัน มันเป็นอะไรที่ทรมารใจคนเป็นพ่อเป็นแม่เอามากๆ การที่ต้องเห็นลูกถูกตรีงไว้เพื่อไม่ให้ดิ้น และกรีดร้องอยู่เป็นเวลานานจนเค้าหมดแรง ปากก็พูดว่า นม นม นมแม่ เรียกหาแม่ตลอด คือเราก็อยู่ตรงนั้นนะ ข้างๆเลย ละสายตาก็อ้อนวอนขอให้ช่วย แม่ช่วยน้องด้วย เอาน้องไปจากตรงนี้ที โหยย เราน้ำตาไหลเลย หนักจริงๆ กับอะไรแบบนี้ คือถ้าเป็นเสียงนี้คือสุดของเจ้า อต. แล้วเสียใจมากๆ มีการสะอื้นด้วยสงสารจับใจ

หลังจากที่เจาะเต่าก็พาไปกินนม พร้อมยาแก้ไข้ 5 ml จากนั้นเราก็รออีกแปปนึงก็ได้ขึ้นห้องละ ระหว่างนี้ก็มีเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับการเงินเข้ามาแจ้งว่าจะต้องเสียอะไรบ้าง สามารถเลือกห้อง เลือกแพคเกจตามงบประมาณของเราได้เลย ดีนะที่ทำประกันกับ โตเกียวมารีน ไว้ก็เลยให้เค้าจัดห้องที่ได้ไวที่สุดให้อีสเตอร์เลย

วัดไข้ทุกชั่วโมง

วันนี้ร้องไห้ทั้งวัน แบบเพลียมากไม่ยอมหลับ คิดว่าเนื่องจากไข้สูงมันก็เลยทำให้ไม่สบายตัวเท่าไหร่ คันก็คัน ตัวก็ร้อน ต้องเจอคนแปลกหน้าอีกจะให้นอนยังไงเนอะ หลังจากที่ได้ห้องแล้วก็กะว่าจะขึ้นมากินนมนอนซะหน่อย ปรากฏว่าต้องตรวจวัดไข้ ให้ยา นู้นนี่ทุกชั่วโมงเลย ทำให้ไม่สามารถหลับยาวได้เพราะต้องตื่นมาร้องไห้ตลอดเวลา คือ อต. ยังปรับตัวไม่ทันว่าจะต้องเจออะไรบ้างฉะนั้นการร้องไห้ของเค้าคือการชะลอให้ทุกอย่างมันช้าลงและเค้าจะได้เรียนรู้ได้มากขึ้น เราก็ต้องคอยอธิบายว่ามันคืออะไร จะเกิดอะไรขึ้นกับน้อง และน้องต้องทำยังไงบ้าง ใครว่าเด็กขวบ6เดือนจะไม่รู้เรื่อง นางรู้เรื่องทุกอย่างนะแต่สื่อสารไม่ได้เท่านั้นเอง ระหว่างนั้นเจ้าผื่นแดงก็ค่อยๆชัดขึ้นเรื่อยๆ

คืนนั้นผลเลือดก็ออกมาแล้วว่ามีแบคทีเรียในเลือดสูง เม็ดเลือดขาวสูง มีอาการเลือดจาง ขาดเหล็ก แต่ไม่รุนแรง … เยอะเหมือนกันแฮะ หมอบอกว่าให้ยาปฏิชีวนะไว้ก่อนเลยดีกว่าเราก็โอเค และอีสเตอร์ก็ต้องมาตื่นทุกครึ่งชั่วโมงเพราะ ทั้งพี่ๆพยาบาลมาวัดไข้ อีกทั้งเข้ามาให้ยา และเครื่องที่ให้ยาเวลามันถึงเวลาก็ดังตี๊ดๆให้ตกใจกันไป ไม่พอต้องแจ้งให้เข้ามาเคลียร์เครื่องอีก สรุปนอนน้อยมากจนหลับไปเอง แต่ถ้ารู้สึกตัวก็คือ นม นม นมแม่ตลอดเวลา

วันที่ 2 อาการเริ่มชัดขึ้น

ผื่น ผื่นมันมาแล้วที่ฝ่ามือ และฝ่าเท้า พี่พยาบาลที่ทำหน้าที่ดูแลวันนี้เข้ามาดูแล้วก็บอกว่านี่มันผื่นของ มือเท้าปาก ชัดๆ รอหมอมาฟันธงอีกทีละกัน นู้นกว่าหมอจะเข้ามาก็เกือบเที่ยงเข้าไปละเพราะติดหลายเคส

สรุปฟันธงครับ มือเท้าปาก !! แหม่ะโรคที่เค้าฮิตๆกันเลยนะลูกนะ หมอเห็นแผลที่เกิดขึ้นในปากละ ก็อดห่วงเรื่องกินไม่ได้ นอนไม่หลับ แต่ อต. ก็กินนมแม่ได้ฉะนั้นไม่ค่อยเป็นปัญหาเท่าไหร่สำหรับตรงนี้

อาการไข้ของ ไวรัส มือเท้าปาก เนี่ยมันขึ้นๆลงๆจริงๆนะ ทิ้งไว้แปปๆ 38-39 กินยาลดไข้ทุก 4 ชั่วโมง อาบน้ำ เช็ดตัวเวลามีไข้สูง อะไรแบบนี้วนไปเรื่อยๆจนหมดวัน โชคดีที่อีสเตอร์กินขนมปังได้ มื้อนึงกินประมาณครึ่งถึงหนึ่งแผ่น กับนมเย็นอีกสักครึ่งกล่อง ให้พอมีแรงซ่าในแต่ละช่วงมื้อ แต่ก็นะนมแม่นี่แหละที่จะเยียวยาทุกสิ่งเรื่องหิวด้วยก็เช่นกัน

ก่อนนอนพยาบาลมาถามว่าเอาน้ำเกลือด้วยมั้ยกลัวว่าน้องจะกินได้น้อยลงเพราะพรุ่งนี้แผลในปากมันจะหนักขึ้นกว่าเดิมเยอะมาก เรากับอีฟก็เลยตกลง เอามาก่อนละกันเผื่อไว้ ก่อนนอนวันนี้เลยโดนซะถุงใหญ่เลย ใช้เวลา 19 ชั่วโมงในการให้น้ำเกลือถุงนี้ สลับกับยาฆ่าเชื้อ

วันที่ 3 แผลในปากคือเยอะมาก ผื่นที่ขาคือเห็นละพ่อเข่าอ่อนเลยจริงๆ

ตื่นขึ้นมาพร้อมกับคำว่า เจ็บ …. เจ็บ ….

วันนี้คือแบบแก้มน้องมีผื่นขึ้นแล้ว กลัวว่าจะเป็นหนักเหมือนที่ขาเหมือนกัน ตามมือเท้า แขนขา เกือบทุกอนูของผิวหนังผื่นได้ขึ้นมาเกือบเต็มพื้นที่ละ น่าสงสารจริงๆเลยลูก เราเนี่ยน้ำตาจะไหลเกือบทุกครั้งที่ต้องทายา หรือต้องเปลี่ยนแพมเพิร์ส เห็นละสงสารจริงๆอ่ะ ตุ่มเป็นน้ำใสๆขึ้นเยอะมากกกกก แต่ก็นะเราต้องผ่านมันไปให้ได้อ่ะ

พอได้รู้ว่าต้องอยู่โรงพยาบาลอีก 5 วันต่ำๆ ก็เลยกลับบ้านไปเก็บของเพื่อที่จะเตรียมตัว เจ้าตัวเล็กก็ไข้ขึ้นอีก คราวนี้พยาบาลเป็นคนป้อนยาและให้แม่อีฟล็อคตัวไว้แทนก็ผ่านไปได้ด้วยดี ได้นอนนิดนึงในช่วงเช้าแล้วก็ซ่าต่อทั้งวัน วันนี้หมอบอกว่า อาจจะเป็นวันนี้หรือพรุ่งนี้ที่จะเป็นจุดพีคของโรคนี้ นั่นหมายความว่าเจ้าผื่นที่ขึ้นทั้งตัวเนี่ยมันจะเพิ่มขึ้นอีกงั้นหรอ !! ก๊อดแค่นี้ยังไม่พออีกหรอ มันเป็นโรคที่ใจร้ายกับคนเป็นและคนรอบข้างเป็นอย่างมาก ไม่อยากให้เกิดกับใครเลยอ่ะเอาจริง

ผ่านมาทั้งวัน อีสเตอร์บ่นเจ็บบ่อยขึ้นเวลาที่กิน ทั้งขนมปังและนมแม่ หรือขนมอื่นๆ ก็มีบ่นบ้างในตอนบ่ายๆ แต่ช่วงเย็นนี่ไม่เห็นมีแล้วนะเรื่องเจ็บ ก็กินได้น้อยเป็นปกติอาจจะเพราะเค้าไม่ได้กินเองหรือกินฝีมือแม่ตามปกติ อะไรแปลกๆก็จะไม่ค่อยเอาเข้าปากคือหมายถึงอาหารที่กินได้นะ แต่ไอ้ที่กินไม่ได้เนี่ยเอาเข้าจั๊งงงง

วันที่ 4 หมอบอกว่าในวันสองวันนี้คือจุดพีคของ อาการ โรคมือเท้าปาก

วันนี้สิ่งที่สังเกตได้คือผื่นขึ้นหน้าแล้ว มีจุดเล็กตามแก้มและปาก คือเราก็เตรียมใจไว้แล้วล่ะว่ามาหนักแน่ๆ แต่หมอมาบอกว่าจะพีคกว่านี้อีก เห้ยมันจะมากกว่านี้อีกหรอ คือนี่ก็เยอะมากแล้วนะ สงสารลูกเลยจริงๆ

แต่ยังโชคดีที่อีสเตอร์ไม่ได้เป็นอะไรมาก ยังสามารถกินได้ปกติ ปกตินี่คือกินสิ่งที่เป็นปกติของนางนะ ขนมปัง นม แก้วมังกร กล้วย แต่ไม่แตะอาหารของโรงพยาบาลเลย 555 และทั้งหมดนั่นก็เป็นของพ่อเอง !

วันนี้…วัดไข้ทั้งวัน อีสเตอร์ไม่มีไข้เลย เราเลยคิดว่ามันเลยจุดพีคมาแล้วล่ะ แผลจากผื่นก็เริ่มแห้ง และลดลง ในส่วนของใบหน้าก็มีจุดแดงบางๆ แต่ก็ไม่ได้เห่อขึ้นมาจนเป็นตุ่มใสเหมือนที่แขน ขา ลำตัว โล่งใจไปเลยล่ะทีนี้ พยาบาลบอกว่าถ้าไม่มีไข้และแผลเริ่มแห้งก็ใกล้จะกลับบ้านได้ละล่ะ รอหมอมาคอนเฟิร์มเท่านั้น

วันที่ 5 อาการทุกอย่างลดลง

พอหลังจากที่อาการต่างๆ เริ่มหายไป ไข้ไม่มี ผื่นยุบตัวรอตกสะเก็ด อีสเตอร์ก็สำรวจทุกสิ่งในห้อง เปิดตู้เย็น กดตู้เซฟ เปิดปิดลิ้นชักต่างๆ สายๆ หมอเข้ามาบอกว่าอาการน่าจะหยุดแค่นี้แล้ว วันนี้กลับบ้านได้เลยไม่เกินบ่าย2 แม่ดีใจสุดๆ คือทั้งดีใจที่ลูกหายแล้ว ไม่ต้องห่วงและกังวลนอนหลับกันได้ยาวๆ ซักที และอีกอย่างคือได้กลับบ้าน ได้อยู่ในพื้นที่ปลอดภัยปล่อยลูกเล่นอย่างสบายใจ