อีสเตอร์ วัย 2 ขวบ 3 เดือน

สิ่งเล็กๆที่เกิดขึ้นกับอีสเตอร์วัย 2 ขวบ 3 เดือน

ช่วงนี้คือก้าวข้ามการกลัวผู้ชายแปลกหน้าหรือการเข้าหาแบบไวๆได้ประมาณ 90% แล้ว ซึ่งมันดีมาก ยิ้มเก่ง ใช้ชีวิตง่ายขึ้นเยอะเลย

กลัวพระ

เหตุการณ์ระหว่างหลังจากการเรียน Baby Genius จบแล้ว อีฟเล่าว่าไปเจอพระมาแล้วพรมน้ำมนต์ให้ อีสเตอร์ร้องจ๊ากมาหาแม่เลย มีอาการตกใจ และทุกคืนหรือเวลาที่นึกขึ้นได้จะเอ่ยถึงเหตุการณ์นี้อยู่ตลอดเวลา ตอนแรกๆก็อีสเตอร์กลัวพระ จนแม่อีฟต้องอธิบายให้ฟังว่ามันเกิดอะไรขึ้นแล้วอีสเตอร์ไม่ต้องกลัวนะ พอหลังจากการพูดคุย 1-2 ครั้ง เวลาอีสเตอร์นึกถึงเหตุการณ์นี้ก็จะบอกว่าอีสเตอร์เจอพระ แต่อีสเตอร์ไม่กลัวพระแล้ว … เก่งมากลูก

จำสถานที่ที่เคยไปเที่ยวมาได้

ใครๆก็บอกว่าเด็กจำไม่ได้หรอกว่าเคยไปที่ไหนมาบ้าง อยากจะบอกว่าจริงบ้างไม่จริงบ้างครับ ถ้าเราไกด์ให้นิดนึงอีสเตอร์ก็จะสามารถพูดได้เป็นเรื่องเป็นราวเลย เคยไปดิสนี่แลนด์โตเกียว พอโตเกียวก็จะรู้ว่าไปเจแปนมา อีสเตอร์นั่งแอร์เพลนไป อีสเตอร์ไปดูฟิชๆ ( aquarium )

ไปว่ายน้ำที่ภูเก็ต เล่นทะเลที่หาดยะนุ้ย และมีอีกหลายที่ที่อีสเตอร์นึกออกแล้วก็พูดออกมา หรือถ้าเห็นภาพที่ใกล้เคียงแล้วอยู่ๆลูกก็พูดขึ้นมาได้ ซึ่งเรากับอีฟก็รู้สึกประหลาดใจอยู่เหมือนกัน

จดจำบุคคลเป็นลักษณะ Network

เวลาอีฟสอนให้จำชื่อคนได้ อีฟจะสอนแบบ link กันไปเรื่อยๆกับคนคนนั้นกับครอบครัว เช่น พี่อัลลีน กับป้าหวาน ป้าหวานกับลุงอ้วน ก็ได้หนึ่งครอบครัวละ ลิกค์ๆกับพี่กะทิ ลุงเมียว แม่นิว … ก็จะจำแบบนี้เป็นเซตๆไป

ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง แต่ฟังก่อน ทำไม่ทำไว้อีกที

เวลาสอนอะไรอีสเตอร์จะฟังก่อนเสมอ รอดูก่อนว่าทำยังไง แต่พอเข้าใจแล้วก็สามารถทำได้เลย อีกอย่างคือถ้าทำอะไรไม่ได้ จะมีคำพูดนึงคือ ” ทำยังไง ” เออเราว่าเป็นคำถามที่ดีมากเลยนะ คือรู้ว่าอยากรู้อะไร และรู้ว่าตัวเองไม่รู้อะไร อันนี้คือคำถามพื้นฐานคำถามที่จะต่อยอดไปสู่ความรู้ที่เข้ามาอย่างไม่สิ้นสุดเลยนะ

แต่อีกหลายเหตุการณ์ที่แบบรู้แหละว่าต้องทำยังไง แต่ไม่ทำอยากจะอ้อนให้ทำให้อะไรงั้น

ไม่กินข้าวเอง

หลังจากที่หัดกินข้าวเองและกินเก่งมากๆ กิน BLW ประวัติเก่านักกินเกี๊ยวมื้อเดียว 9 ตัว ถ้ามาเทียบกับกระเพาะเด็ก 1 ขวบคือมันเยอะมากเลยนะ …. แต่ตอนนี้คือน้องไม่กินเองแล้วจ๊ะ น้องห่วงเล่น กินไม่กี่คำก็อยากจะลงไปทำนู้นทำนี่แล้ว โลกมันกว้างใหญ่แต่ก่อนที่น้องจะออกไปเปิดโลก รบกวนน้องกินข้าวแม่ให้หมดจานก่อนได้มั้ยคะะะะ ตอนแรกเราก็พูดกับอีฟนะ ลูกเราเก่งเนาะไม่ต้องมีแบบ เติมน้ำมัน วิ่งๆมากินอะไรแบบนี้คือเมื่อก่อนไม่มีเลย แต่ตอนนี้ไม่แล้วครับ เกือบจะทุกมื้อเลยจริงๆ ที่จะลงกลางทาง น้องอิ่มน้องไม่อยากกิน คือผ่านไป 3 คำเท่านั้นเอง ตอนแรกก็เครียดนะ หลังๆช่างมันเถอะวัยนี้คงจะติดเล่น แต่ถ้าเป็นแบบอะไรที่เค้าอยากกินเช่น ข้าวมันไก่ , ข้าวเนียวหมูปิ้ง สู้ไม่ถอย แต่นอกนั้นคือแบบแป๊บๆลง ละเราต้องคอยตามป้อน หรือวิ่งกลับมากินเอง … เอาน่ะตามวัย ทำใจว่ายังดีที่อีสเตอร์ก็ยังกินอยู่

ก็ประมาณนี้ มันมีอะไรเล็กๆน้อยๆอีกเยอะเลยที่มันเกิดขึ้น แต่เราก็ไม่ได้บันทึกเอาไว้หมด เสียดายอยู่เหมือนกันที่ไม่ได้กลับมาเขียนอย่างเดิม แต่ก็ยังดีกว่าที่ไม่ได้บันทึกอะไรไว้เลย ไว้เดี๋ยวเจอกันใหม่เมื่อมีเหตุการณ์ที่อยากบันทึกละกันเนาะ ไม่อยากบังคับตัวเองเท่าไหร่ 🙂 ไว้เจอกันจ๊ะ

อยู่ๆก็ถามแม่ว่าคิดถึงตาไหม