Drop-Espresso-phuket

Phuket Day 4

วันนี้เริ่มต้นด้วยความหม่นนิดหน่อย เพราะการสื่อสารกันในครอบครัวน้อยเกินไป ไม่เป็นไรช่างมัน

เช้ามาหลังจากการจัดการลูกแล้วก็ออกมานั่งทำงานที่ร้านข้างๆคอนโด เป็นร้านเล็กๆที่น่าสนใจไม่เบาเลยล่ะ

Drop Espresso Kathu Phuket

วิธีการค้นหาร้านนี้คือ “ร้านกาแฟ ใกล้ฉัน” เอาจริงตั้งแต่ทำ SEO มายังไม่เคยใช้คำนี้ค้นหาด้วยตัวเองเลย รอบนี้ลองดูว่ามันจะ Gen อะไรขึ้นมา ปรากฎว่าชื่อร้านนี้อยู่ใกล้สุดจ้า และเป็นร้านแรกที่สั่ง Grab ตอนมาถึงนี่ด้วยนะ

Americano คั่วอ่อน ไม่หวาน

รสชาติของกาแฟคั่วอ่อนที่อ่อนจริงๆ เราว่าอาจจะเป็นที่น้ำมันผ่านตัวกาแฟเร็วเกินไป หรืออาจจะเป็นสูตรของเค้าก็ไม่แน่ใจ คือมันเกือบจะถูกปากเราละล่ะแต่อีกนิดเดียวจริงๆ เลยทำได้แค่ 3.5 ดาวนะ อืมม ดาวมาจากไหน อันนี้ไม่ทราบเหมือนกันอยากเขียนขึ้นมาเฉยๆ 555

บรรยากาศในร้าน Drop Espresso ภูเก็ต

ก็เป็นบรรยากาศที่สบายใจ อืมมันสบายใจจริงๆนะ ทั้งกลิ่น ทั้งการจัดแสง และที่นั่ง มันทำให้เรารู้สึกสบายใจและสามารถทำงานได้อย่างเต็มที่ ถ้าไม่มีสิ่งรบกวนนั่นคือโต๊ะข้างๆน่ะนะ

ice Americano Drop-Espresso-phuket

วันนี้เป็นอีกวันที่โฟกัสการทำงานแล้วงานออกไวมากใช้เวลา 2 ชั่วโมงนิดๆในการคิด layout ของเว็บทั้งหมดวาดออกมาเสร็จพร้อมทำบรีฟ และการปรับ SEO Onpage / Title / Description หลายๆโพสๆ อืมทำแบบมันมือจริงๆ แต่ก็เสียสมาธิไปกับโต๊ะข้างๆไปไม่น้อยเหมือนกัน ก็คือนั่งประชุม Zoom ในร้านอะแหละหากดูจากภาพด้านบนก็จะเดาได้ว่าร้านมันเงียบสงบแค่ไหน ละมีการประชุมเรื่องการตลาดโบ้มๆเนี่ย มันแบบทำลายสมาธิของเราเป็นอย่างมาก คือเราไม่ได้อยากจะรู้หรอกนะ แต่มันดันได้ยินไง แล้วหัวมันก็แบบคิดตาม อ่าว.. หลุดโฟกัสเฉยเลย

กับ-ข้าว-ไทย ร้านที่เราฝากท้องมื้อกลางวัน

เป็นร้านข้าวราดแกงโดยยาย 3 คนช่วยกันทำ ท่ามกลางบรรยากาศมื้อเที่ยงที่แสนจะวุ่นวาย อืมมม ราดแกงที่นี่ 3 อย่าง 60 บาท จะบอกว่าไม่คุ้มเลยถ้าสั่งไข่พะโล้ คือเราชอบกินพะโล้มากแต่ว่าได้ไข่เบอร์ 4 มั้ง มันเล็กมากจะเรียกตัวเองได้ว่าเป็นพี่ของไข่นกกระทาไปแล้วก็ได้ 555 สั่งมา 3 อย่างรสชาติคือเฉยๆ กินได้แหละ กินเพื่ออยู่ ไม่ได้แย่ แต่ก็จะไม่แนะนำใครเท่านั้นเอง

หลังจากกินข้าวเสร็จก็กลับไปที่ Drop Espresso ต่อเพื่อนั่งทำงานอีกนิดหน่อย จริงๆก็คิดว่าจะกลับเลยแต่พรุ่งนี้เด็กๆเราหยุดวันสงกรานต์กันแล้วไง ก็เลยต้องเร่งงานอีกหน่อย เอาจริงๆงานของเราก็ไม่ค่อยได้เกี่ยวข้องกับเด็กเท่าไหร่หรอกนะมี Partner จัดการเรื่องนี้ให้เกือบทั้งหมด

พอทำงานช่วงบ่ายเสร็จประมาณบ่าย 3 ก็กลับห้องซะหน่อย เวลาบ่าย 3 น่าจะเป็นเวลาที่เลิกงานที่เหมาะสมที่สุดในการทำงานที่ภูเก็ต เพราะว่ามีเวลาเดินทาง มีเวลาให้แช่กับสถานที่ต่างๆได้อย่างพอดี วันนี้ตั้งใจจะไปซื้อของ เมื่อเช้าเลยถามพี่เพิร์ลว่าเค้าซื้อของใช้ในบ้านกันที่ไหน อารมณ์ Win Cosmatic ที่เชียงใหม่ ก็ได้คำตอบว่า “Super Cheap Market” เลยจ้า ของเยอะ ของถูก คนก็เช่นกัน

ปวดข้อมือเฉย ….

ระหว่างพิมพ์ก็รู้สึกเจ็บข้อมือด้านนอก คือตอนพิมพ์มันต้องเกร็งพอสมควรเลยอ่ะอาจจะต้องซื้อที่รองข้อมือมาไว้หน่อยเผื่อจะช่วยได้ เราก็ Research มาแล้วว่าที่รองข้อมือมันก็ช่วยอะไรพวกนี้ได้มากพอควรฉะนั้นใครที่กำลังมีปัญหาเรื่องข้อมือ ไหล่ แขน เกิดจาก Office Syndrome สั่งซื้อ ที่รองข้อมือ ได้ที่นี่ https://shope.ee/AUNnW8zl7y

Super Cheap Market ภูเก็ต

เราใช้เวลาออกจากคอนโดมาที่ ซุปเปอร์ชีป ประมาณ 17 นาที (google map) คือเลี้ยวเข้ามาละแบบ โอ่วนี่มันแมคโครชัดๆ พอเดินเข้าไป อ่าวมันไม่ใช่จ้า มันคือตลาดที่มีหลังคาบังเท่านั้นเอง โคตรร้อน ไม่ลีลาอะไรมากซื้อ Eucerin ก่อนตามด้วยเพิส ตามด้วยของเล่นนู้นนี่ แล้วออกมาอย่างไว ตั้งใจว่าจะหาอะไรกินกันสักหน่อย

ร้านอาหาร “ตู้กับข้าว” บอกเลยร้านนี้ดี

ตอนแรกมีซีฟู๊ดเข้ามาในหัวเหมือนกัน แต่ร้านนี้อีฟตั้งใจว่าจะมากินให้ได้ อะก็จัดไป ห่างจากตลาดเมื่อกี้อยู่ 15 นาทีเท่านั้นเอง

คือร้านบรรยากาศดีมาก อบอุ่นเหมือนมากินข้าวที่บ้านญาติผู้ใหญ่ ในร้านตกแต่งด้วยของเก่ามากมายและรูปในหลวงเกือบทั้งร้าน อีสเตอร์ถาม “พี่ทำไร” ตลอดการกินอาหารมื้อนี้

เมนูสุดอร่อยของมื้อเย็นภูเก็ตวันนี้

  • ข้าวผัดสับปะรด
  • ปีกไก่หมักนมทอด
  • ยำส้มโอ
  • ใบเหลียงผัดไข่
  • เนื้อปูก้อนผัดผงกะหรี่
  • โอ้แอ๋ว
  • น้ำมะม่วงเบาปั่น (ของอีฟ)
  • อัญชัญมะนาว
ร้านตู้กับข้าว ภูเก็ต

คืออร่อย อร่อยจริงๆ อร่อยทุกอย่างเลย ถูกปากเรามาก ใครว่าเฉยๆนั่นเรื่องของเค้าละ แต่เรากินหมดเกือบทุกอย่างยกเว้น อัญชัญมะนาว เพราะมันเปรี้ยวเกินที่จะกินได้ คนชอบเปรี้ยวคงจะถูกใจเป็นแน่ หมดนี่เช็คบิลไป 1390 ถามว่าแรงมั้ยก็ไม่นะสำหรับรสชาติ บรรยากาศ และบริการของร้าน คุ้มมาก เดี๋ยวมาอีกแน่นอน

เดินเล่นกับบรรยากาศตึกเก่าๆ

ต่อด้วยการตั้งใจจะเดินที่ถนนดีบุก เอ๊ะไม่แน่ใจว่าเรียกถนนเส้นนี้ถูกรึเปล่า เป็นตึกสีๆ ตึกเก่าเต็มไปหมด คือน่าไปถ่ายรูปมากเลย เดินไปสุดถนน เจ้าตัวเล็กผู้มีขาเป็นของตัวเองก็อยากจะเดินเองขึ้นมา แงๆตลอดทาง คือมันข้างถนนไง เราก็ไม่อยากให้ลูกเดิน เพราะไม่ได้เดินปกติ เดินเป็นแมลงสาบ นู้นทีนี่ที เดี๋ยววิ่ง เดี๋ยวกลิ้ง เห้อ แต่ก็ทำไรไม่ได้ครับนางจะเดินก็ปล่อยเดิน เพียงแต่เราไม่ได้สนใจอะไรแล้วต้องคอยระวังให้อย่างเดียว

เจอร้าน Graph ด้วยแหละน่าจะมาจากเชียงใหม่ เพราะ Font และการตกแต่งเหมือนกันเด๊ะเลย และแน่นอนครับไม่ได้เข้าไปลองหรอก ผ่านเฉย อีสเตอร์วิ่งไวมากกกก

แวะซื้อกางเกงช้างและเสื้อสีขาว 400 บาทแบบงงๆ เกงช้างของอีฟ เสื้อขาวของเรา ป้าในร้านขออุ้มอีสเตอร์ได้ด้วยและนางกำลังจะมาหอม ดีนะที่เอามือกันไว้ทัน ก็จุ๊บมือกันหนึ่งที อะไม่เป็นไรป้าก็เขินๆกันไป

จากนั้นก็กลับบ้าน พักผ่อนตามอัธยาศัย